ZMARŁA IRENA BEREŹNICKA

Z wielkim żalem informujemy, że 25 lutego 2026 r. po dłuższej chorobie zmarła nasza koleżanka Irena Bereźnicka. W ostatnią drogę odprowadzimy naszą Koleżankę 5 marca 2026 r. (czwartek). Uroczystości pogrzebowe odbędą się na Cmentarzu parafialnym św. Antoniego Padewskiego, przy ul. św. Antoniego w Poznaniu: o godzinie 13.00 odprawiona zostanie msza św. w kościele św. Antoniego przy ul. św. Antoniego, po czym nastąpi ceremonia złożenia do grobu.

Krewnym oraz przyjaciołom Zmarłej składamy serdeczne kondolencje.

Zarząd Poznańskiego Oddziału TMLiKPW.

Irena Bereźnicka urodziła się 25.03.1942 r. w Orelcu koło Kołomyji. Ro­dzice byli nauczy­cielami. W 1943 r. uciekli przed bandami UPA do Śniatynia, gdzie prze­bywali do końca wojny. W 1945 r. przyjechali na tzw. Ziemie Zachodnie do Brzegu, gdzie ojciec został kierownikiem szkoły podstawowej. Tu Irena ukończyła szkołę podstawową, a Liceum Ogólno­kształcące w Nowej Soli. Studia na Wydziale Matematyki kończyła na Uniwersytecie Wrocławskim. Jej wykładowcami między innymi byli pro­fesorowie ze Lwowa: Steinhaus, Hartman i Knaster. W 1965 r. rozpo­częła pracę w Technikum Mechanicznym w Głogowie, potem w Poznaniu od 1986 r. kolejno w XII L.O., Technikum Chemicznym, Technikum Łożysk Tocznych i Szkole Sportowej. Często usiłowała młodzieży przekazać wie­dzę histo­ryczną, która w tym okresie była znacznie okrojona lub wręcz zafałszo­wana. Oprowadzała swoje klasy po muzeach, kościołach, cmenta­rzach na groby wybitnych Wielkopolan. Organizowała wycieczki szlakiem hymnu na­rodowego – Manieczki, Winnogóra. Opowiadała o legionach i Pił­sudskim. Miała z tego powodu dużo nieprzyjemności w szkołach. W okresie Solidar­ności i stanu wojennego działała w grupie charytatywnej przy Zakonie Zmar­twychwstańców w Poznaniu. Po 1989 r. uczestniczyła w akcji po­mocy Polakom we Lwowie i Kresach Południowych. Jeździła ze Zmar­twych­wstańcami do Lwowa z transportem darów. Zakonnicy odprawiali msze polowe dla wiernych w Haliczu, Krzemieńcu, a w Stanisławowie poma­gali ks. Halimurce wyposażyć szkółkę przykościelną. Początkowo Irena Bereźnicka wstąpiła do oddziału TML we Wrocławiu. Do oddziału po­znańskiego należała od 1994 r. Zajęła się kolportażem prasy kresowej, opieką nad klubem TML. Brała udział we wszystkich akcjach charyta­tywnych, w pomocy członkom poznańskiego Oddziału TML, współorga­nizowała spotkania z wybitnymi kresowianami. Propagowała problematykę kre­sową kolportując prasę w szkołach, muzeach i wielu instytucjach na tere­nie Po­znania. Za swoją pracę zawodową otrzymała Złoty Krzyż Zasługi, a za pracę w TMLiKPW została uhonorowana Złotą Odznaką TML i KPW w 1999 r. W swej działalności w Towarzystwie była bardzo aktywna, prowadziła kawiarenkę podczas dyżurów i spotkań cotygodniowych poznańskich Kresowian, gdzie można było wypić kawę i herbatę, poczęstować się słodkościami. Dbała o porządek w pomieszczeniach Towarzystwa. Tak długo jak na to pozwalały jej siły uczestniczyła w życiu naszego Oddziału. W wolnych chwilach pisała ciepłe i nostalgiczne wiersze, które z zadowoleniem czytaliśmy podczas spotkań.

Irena Bereźnicka – 12 IX 2016 r.

STACJA KOŃCOWA

Biegnie czas, zaciera twarze,

zaokrągla wspomnienia

i dawne młodości łaknienia.

Nie każdy chciałby ich powtórzenia,

są jak łyk wody,

bywa że zachłyśnie, odksztuszany do bólu, często we śnie.

Zmieniamy walką zawody,

by odkrywać prawdy, które dręczą i drapią nas,

aż do zakończenia.

A kiedy przychodzi kres zmagań i burz,

idziemy wolniej, spokojniej,

by dotrzeć do portu naszych mórz!

SPOTKANIE Z KSIĄŻKĄ

W minioną środę tj. 11 lutego 2026 r. odbyło się w naszej siedzibie miłe i interesujące spotkanie z Beatą Woźniak autorką książki: „Zielona wioska Hnilcze na Tarnopolszczyźnie. Od zarania do wygnania1374-1944”.

Autorka bardzo ciekawie zaprezentowała historię wsi na prawie 700 stronach. Rozdziały są ułożone tematycznie – można wybierać kolejność rozdziałów – np.: Jak budowano i mieszkano w Hnilczu; Smaki kresowej wioski; Życie religijne, święta i uroczystości; Na posterunku policji i sądowej wokandzie; Ostatni akt.

Wiele zdjęć „rodzajowych” i dokumentów.

Po prezentacji słuchacze

podzielili się swoimi wrażeniami, można było nabyć książkę z dedykacją autorki, a kol. Igor wręczył nasze wydawnictwa.

A potem: STO LAT dla Katarzyny Kwineckiej i … chruściki kol. Łukasiewicza dla solenizantki i najprzeróżniejsze pyszne pączki.

tekst i foto Wanda Butowska

86 ROCZNICA PIERWSZEJ MASOWEJ ZSYŁKI POLAKÓW NA SYBIR

10 lutego 2026 r. odbyły się uroczystości w 86. rocznicę pierwszej masowej zsyłki Polaków na Sybir. Uroczystości organizował Związek Sybiraków Okręg Wielkopolska  oraz Wojewoda Wielkopolska.
O godz. 11.00 bp Grzegorz Balcerek przewodniczył uroczystej mszy św.: Kościół p.w. Najświętszego Zbawiciela, ul. Fredry, skąd bezpośrednio po mszy uczestnicy, z pocztami sztandarowymi na czele –  przemaszerowali pod  Pomnik Ofiar Katynia i Sybiru, gdzie miały miejsce oficjalne uroczystości. Mimo niesprzyjającej pogody przyszło sporo mieszkańców miasta, by oddać hołd pomordowanym na nieludzkiej ziemi oraz podziękować za bohaterską i heroiczną postawę, nielicznym już niestety, żyjącym. Panią Wojewodę reprezentował II wicewojewoda, który w swoim przemówieniu przypomniał kilka przykładów okrucieństwa , przedstawił  wzorce niezłomnej postawy – nawiązując do kazania z mszy św. na temat trwania przy własnych wartościach i  apelował do współczesnych, by zadbać o to, by swoimi słowami i czynami wspierać  pokój ponieważ wojna zawsze prowadzi do tragedii.
Pan Marian Macutkiewicz – Prezes Związku Sybiraków w Poznaniu, w bardzo wzruszających słowach, przypomniał ciche bohaterki Sybiru – Matki Polki, którym dzisiejsi żyjący zawdzięczają życie, często kosztem życia własnego. To miłość, a nie nienawiść jest największą motywacją by przetrwać najokrutniejsze czasy, a takie zgotowały nam dwie ideologie: faszyzm i komunizm. Dlatego pan prezes zaapelował do młodzieży, by nie dawała wiary tym, którzy prezentują tego typu postawy współcześnie. Prędzej czy później one zawsze prowadzą do zła. Następnie krotką modlitwę poprowadził kapelan Sybiraków i nastąpiło składanie wiązanek kwiatów pod pomnikiem. Nasz Oddział reprezentowała pani prezes Katarzyna Kwinecka , która składała wiązankę wraz z prezesami stowarzyszeń, reprezentujących tych, którzy jako pierwsi masowo byli wywożeni na Sybir: Stowarzyszenie Sybiraków, TMLiKPW w Poznaniu, TMWiZW w Poznaniu oraz Rodzina Policyjna 1939.
Cała uroczystość miała bardzo podniosły i wzruszający charakter. Takie chwile przypominają nam, jak cenny jest pokój.

tekst Katarzyna Kwinecka, foto z zasobów Tow. Mił. Wilna i Ziemi W ileńskiej


POWRÓCILI DO OJCZYZNY

W ponad trzydziestoletniej historii funkcjonowania środowisk katyńskich w kraju i za granicą, których statutowymi zadaniami są: odkrywanie i głoszenie prawdy o Zbrodni Katyńskiej, upamiętnianie faktów, pozostawianie w przestrzeni krajobrazowej Jej trwałych znaków i odbywanie uroczystości ku czci i w hołdzie Ofiar, utrwalanych w przeżyciach jednostkowych i społecznych,17 września 2025 stał się dniem szczególnym i jednym z i najistotniejszych, przede wszystkim dla rodzin Ofiar zamordowanych w Charkowie, oficerów WP. przebywających w niewoli w obozie Starobielsk od końca 1939 roku do maja roku 1940.

Dowiedz się więcej

ZAPROSZENIE

Zarząd poznańskiego Oddziału TMLiKPW serdecznie zaprasza Członków oraz Sympatyków na wyjątkowe spotkanie autorskie poświęcone książce: „Zielona Wioska – Hnilcze na Tarnopolszczyźnie”.

Naszym gościem będzie pani Beata Woźniak – autorka książki, która zabierze nas w sentymentalną podróż do świata wspomnień, historii i tradycji kresowej wsi. To niepowtarzalna okazja, by poznać kulisy powstania publikacji, porozmawiać o losach dawnych mieszkańców Hnilcza oraz podzielić się własnymi refleksjami.

                         środa 11 lutego, godz.16.30 – w naszej siedzibie (pok.336 – CK Zamek)

Spotkanie odbędzie się przy kawie, herbacie i słodkim poczęstunku, gdyż połączone będzie z świętowaniem imienin Pani Prezes, której miło będzie Państwa gościć.

                     Zapraszamy do spędzenia czasu w serdecznym gronie.

Do zobaczenia!

Zarząd TMLiKPW w Poznaniu

foto Igor Megger


NABÓR ZGŁOSZEŃ DO WYRÓŻNIENIA SEMPER FIDELIS

Zarząd poznańskiego oddziału TMLiKPW  informuje, że do dnia 28 lutego 2026r. przyjmowane są zgłoszenia kandydatów do wyróżnienia „Semper Fidelis”, przyznawanego od 2007 roku osobom, instytucjom lub zespołom szczególnie zasłużonym dla pielęgnowania dziedzictwa Kresów Pd.-Wschodnich.

Wyróżnienie  stanowi wyraz uznania za konsekwentne działania na rzecz zachowania tradycji, kultury i pamięci historycznej Kresów oraz wierność wartościom, które je kształtują.

Zgłoszenia należy składać zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie wyróżnienia, dostępnym na naszej stronie internetowej w zakładce ,,Wyróżnienia/Statuetka Semper Fidelis”

                                      Serdecznie zachęcamy do nadsyłania kandydatur

Katarzyna Kwinecka – prezes

30-LECIE OGÓLNOPOLSKIEGO STOWARZYSZENIA RODZINA POLICYJNA 1939 R.

W czwartek, 22 stycznia br. odbyły się uroczyste obchody 30-lecia Ogólnopolskiego Stowarzyszenia „Rodzina Policyjna 1939 r.” Oddział w Poznaniu. Jubileusz zgromadził przedstawicieli władz Policji Wojewódzkiej, z komendantem nadinp. Tomaszem Olczykiem na czele, władze Stowarzyszenia, zaproszonych gości oraz prezesów i dyrektorów organizacji zaprzyjaźnionych.

Dowiedz się więcej

“W DOBRYCH ZAWODACH WYSTĄPIŁEM, BIEG UKOŃCZYŁEM, WIARY USTRZEGŁEM”

W piątek 23.01.2026 r. na cmentarzu Jeżyckim pożegnaliśmy naszego Przyjaciela i wieloletniego członka naszego Oddziału kolegę Andrzeja Kuczyńskiego. Z tej smutnej okazji, miast prezentować zdjęcia z pogrzebu przypominamy zdjęcia z naszej kroniki, kiedy Andrzej był wśród nas. Człowiek przeminie, pamięć przeminie, a zdjęcia pozostaną…

Igor Megger

ZMARŁ ANDRZEJ KUCZYŃSKI

Z ogromnym smutkiem i żalem informujemy, że w wieku 84 lat 18 stycznia 2026 r. zmarł nasz Kolega i Przyjaciel Andrzej Kuczyński. Zmarły był wieloletnim członkiem naszego Towarzystwa. W ostatnią drogę odprowadzimy Go w piątek 23 stycznia 2026 r. Uroczystości pogrzebowe odbędą się na cmentarzu przy ul. Nowina w Poznaniu: o godz. 12.30 – Msza św. w kościele na cmentarzu, a o godz. 13.15 ceremonia pogrzebowa.

Rodzinie Zmarłego składamy serdeczne wyrazy współczucia

Zarząd i członkowie Poznańskiego Oddziału Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich

Andrzej Kuczyński urodził się 28 kwietnia 1941 r. we Lwowie. Dwa miesiące później do Lwowa weszli Niemcy. Mama Genowefa z domu Podłubny urodziła się w Stanisławowie, szkołę średnią ukończyła u ss Urszulanek, a romanistykę studiowała na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Ojciec Jan Konstanty Kuczyński pochodził z Ziemi Dobrzyńsko-Chełmińskiej. Był absolwentem korpusu kadetów w Chełmnie oraz w Rawiczu i jeszcze przed wojną rozpoczął studia weterynaryjne na UJK we Lwowie. Podczas wojny działał w konspiracji w Armii Krajowej, podobnie jak młodsza siostra matki Genowefy – Maria Podłubny, matka chrzestna Andrzeja.

Po wojnie od 1946 r. Andrzej Kuczyński wraz z rodziną zamieszkał w Poznaniu. Jako nastolatek w 1956 r. przeżył burzliwe wydarzenia Poznańskiego Czerwca. 28 czerwca choć był przy ul. Kochanowskiego, nie wiedział, że w tej okolicy spędzi ostatnie godziny swojego życia Romek Strzałkowski, który był młodszym kolegą Andrzeja z klasy Niższej Szkoły Muzycznej (lata 1950 – 1957). Uczęszczali równolegle do dwóch szkół: do powszechnej i muzycznej. Jak wspominał Andrzej, Romek był blondynkiem z nienagannym przedziałkiem we włosach na głowie. Jedynak. Mieszkał blisko szkoły muzycznej przy ulicy Kościuszki. Zawsze po zakończeniu zajęć przychodziła po niego mama. Czasami obydwoje rodzice. Rzadziej tato… Dla swoich rodziców był wszystkim.

W 1964 r. Andrzej ukończył wydział prawa na Uniwersytecie Adama Mickiewicza. Cała Jego praca zawodowa była związana z dziennikarstwem. Rozpoczął ją w „Głosie Wielkopolskim”, potem pracował w prasie wojskowej w tygodniku „Wiraże” i zakładowej w „Stomilu”. Wrócił do „Głosu Wielkopolskiego” do działu sportowego, który prowadził jako kierownik. W latach 1976 – 2000 r. kierował oddziałem „Sportu” w Poznaniu. Z katowicką redakcją współpracował wiele lat. Współpracował także z „Gazetą Poznańską”, „Expressem Poznańskim”, „Przeglądem Sportowym”, „Tempem”, „Życiem Warszawy” i „Dziennikiem Polskim”, programem I Polskiego Radia i TVP. Od 1976 roku współpracował z Polską Agencją Prasową. W ostatnich latach również z lokalnym portalem internetowym „Kibic Poznański.pl”. Przez wiele lat redaktor Andrzej Kuczyński był korespondentem Polskiej Agencji Prasowej. Na emeryturze współpracował w dalszym ciągu ze „Sportem”, PAP i portalem Kibic Poznański. Był prezesem Klubu Dziennikarzy Sportowych w Poznaniu. W latach 1976 – 2015 pełnił funkcję rzecznika prasowego Polskiego Związku Hokeja na Trawie, był także kronikarzem tego Związku, również autorem wielu publikacji o hokeju na trawie, w tym książki „Święta gra azjatyckich magów”. Był niekwestionowanym ekspertem tej dziedziny sportu w Polsce.

Dowiedz się więcej