„ Nowa nadzieja na odzyskanie reparacji wojennych od Rosjan”
Pod koniec stycznia 2026 roku Instytut Strat Wojennych im. Jana Karskiego opublikował 1 numer „Studia i Materiały Instytutu Strat Wojennych”. 1 numer poświęcony został stratom wojennym jakie Polska doznała od Związku Radzieckiego z lat 1939 – 1941. Dyrektor instytutu dr Bartosz Gendek dzieli się obiektywnymi trudnościami dotarcia do zasobów archiwalnych w Rosji i w Białorusi. Słusznie też zauważa, że archiwalia są też często zafałszowane i wybrakowane. Ciekawym wątkiem poruszonym przez dr Bartosza Gędka jest niesprawiedliwe wypominanie, że dotychczasowe ekipy rządowe zaniedbały pracę nad stratami wojennymi jakie Polska poniosła ze strony ZSRR. Wszystkie rządy III RP nie lekceważyły udziału ZSRR w ograbianiu naszego Państwa, gdyż patrząc na teraźniejszość polityczną w Polsce, gdzie mówi się, że ustalenie strat jest kwestią polskiej racji stanu, można potraktować to jako obiecującą deklarację. Uważam, że panuje zgoda narodowa ażeby wycenić straty wojenne Polski zadane przez brunatnego i czerwonego agresora. Wycena wszechstronna ocena strat jest pierwszym krokiem do partnerstwa, dobrego sąsiedztwa; drugim krokiem są skuteczne reparacje wojenne.
Życzę serdecznie Instytutowi powodzenia w trudniej działalności i ocenianiu strat materialnych, szans rozwojowych zadanych przez zbrodniczy system ZSRR. Sukces Instytutu będzie tym większy jeśli jego prace będą efektywne, niekończące się na pięknie wydanych studniach i materiałach czy na spektakularnym, ważnym odnalezieniu Bandery ORP „Admirał Sierpinek”.
Zgadzam się w pełni z dr Bartoszem Gądkiem, że dokumentowanie strat jest polską racją stanu.
Jerzy Miller