W czasie ostatniego spotkania wielkanocnego tzw. Jajka” oglądaliśmy stare filmy z naszego archiwum. Wśród postaci, które pojawiały się na filmie, pokazani byli państwo Krystyna i Wiktor Kadłubowscy – długoletni i zasłużeni członkowie naszego Oddziału. Pytania z sali, które padały „kim są te osoby”, „kto je pamięta”, nasunęły mi myśl, że należy na naszych łamach te postaci przypomnieć, tym bardziej, że za kilka dni mija 15 rocznica śmierci Profesora.
Krystyna Iwaniszyn-Kadłubowska z domu Schetyna urodziła się 01.11.1921 r. we Lwowie. W swym rodzinnym mieście spędziła dzieciństwo i pierwsze lata młodzieńcze. Po repatriacji trafiła do Poznania. Studia medyczne rozpoczęte we Lwowie zakończyła w Poznaniu. Studiowała chirurgię, lecz całe swoje życie zawodowe związała z Kliniką Okulistyczną Akademii Medycznej, w której pracowała jako ceniona okulistka. Zmarła 23.10.2004 r. w Poznaniu.
Prof. Wiktor Kadłubowski urodził się 12.11.1920 w Bezdzieżu pow. Drohiczyn ówczesne województwo poleskie. Pochodził z rodziny inteligenckiej. Absolwent Gimnazjum im. H. Sienkiewicza nr 707 w Sarnach na Wołyniu. Rozpoczął studia leśne na Politechnice Lwowskiej, ale przerwała je II wojna światowa. Kontynuował naukę po wojnie – już po przeniesieniu się do Poznania. Magistrem inżynierem leśnictwa został w 1949 r.
Po ukończeniu studiów podjął pracę naukowo-dydaktyczną w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu. Doktoryzował się w 1959, habilitował w 1965, a profesorem nadzwyczajnym został w 1974 roku. Od 1969 do 1991 (emerytura) był związany z Wydziałem Ogrodniczym. W latach 1969–1987 był kierownikiem Katedry Entomologii, a od 1975 do 1978 był prodziekanem uczelni do spraw studenckich.
Od 1983 do 1986 był zaangażowany w prace Komitetu Ochrony Roślin PAN. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Entomologicznego i Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Jego dorobek naukowy to ponad 75 publikacji naukowych, dwa podręczniki, wypromowanie 30 magistrów i trzech doktorantów. Do głównych zainteresowań naukowych należały szkodniki drzewne i sposoby zwalczania i ograniczania ich populacji. Za swą pracę odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1977), Medalem 125-lecia PTPN (1988), Medalem KEN (1988).
Zmarł 13.5.2010 roku w Poznaniu. Przyjacielem z lat szkolnych z Sarn W. Kadłubowskiego był prof. Aleksander Grygorowicz (1923-2023), architekt, urbanista, malarz i rysownik.
Państwo Kadłubowscy mieszkali przy ul. Marcelińskiej, mieli syna Tomasza. Krystyna i Wiktor Kadłubowscy spoczywają w grobie rodzinnym na cmentarzu Junikowskim w Poznaniu (pole 9, kwatera 3, rząd 3).
Krystyna i Wiktor Kadłubowscy wstąpili do naszego Oddziału w roku jego założenia tj. w1989. Mieli legitymacje o bardzo niskich numerach 52 i 53. Wprowadzającym ich do Towarzystwa byli Państwo Orliczowie. Jak wynika ze wspomnień państwo Kadłubowscy byli osobami bardzo miłymi i lubianymi. W pamięci wielu z nas pozostały interesujące gawędy profesora o owadach leśnych. Staraniem Pani Kadłubowskiej rozpoczęto akcję „samopomocy” – w ramach której p.p. Kadłubowscy odwiedzali naszych starszych i często schorowanych członków, pomagając im także w różnych sprawach. Brali także udział w „Piknikach lwowskich” w Mierzynie. Pani Kadłubowska była także członkiem naszego zarządu w latach 1991-1995 r. Krystyna Kadłubowska złota odznaką TML odznaczona został w 1999 r., natomiast jej mąż Wiktor w 2006 r.
Bibliografia
Dwadzieścia pięć lat kultury kresowej w Poznaniu, praca zbiorowa, Poznań 2014.
M. Bunalski, J. J. Lipa, J. Nowacki. Almanach Entomologów Polskich XX wieku. „Wiadomości Entomologiczne”. 20, suplement, 2001. Polskie Towarzystwo Entomologiczne
Nekrolog Krystyny Kadłubowskiej [w:] Biuletyn Informacyjny TMLiKPW oddział w Poznaniu nr 1 (74), 2005 r.
Nekrologi Wiktora Kadłubowskiego z „Głosu Wielkopolskiego”
Igor Megger
